De Keuze: leven na kanker, ondanks alles

Soms begint het leven pas,
als iedereen denkt dat je sterft.

Soms maak je De Keuze, terwijl de wereld denkt dat je aan het einde bent.
Soms ben je al afgeschreven, maar vanbinnen ontwaakt iets.
Een lied. Een zin. Een vlam.

Freek deelt dat hij weer met Suzan optreedt.
Omdat hij zich goed voelt. Omdat hij leeft.

De Keuze: leven na kanker, ondanks alles

Soms begint het leven pas,
als iedereen denkt dat je sterft.

De Keuze maken

Soms maak je De Keuze, terwijl de wereld denkt dat je aan het einde bent.
Soms ben je al afgeschreven, maar vanbinnen ontwaakt iets.
Een lied. Een zin. Een vlam.

Freek deelt dat hij weer met Suzan optreedt.
Omdat hij zich goed voelt. Omdat hij leeft.
En ik voel het tot in mijn botten: dit ís de keuze.
De ziel die roept: ‘Ik ben er nog.’

Het oordeel van de buitenwereld

En dan lees ik de reacties:
Fake. Een acteur. Een reclamestunt.

Alsof leven na kanker verdacht is.
Alsof je alleen geloofwaardig bent als je ziek, stil en op een bank ligt.

Ik ken dit pad.
Ik wás kaal. Kotsend. Op de rand.
Ik heb de dood in de ogen gekeken.

In zwart-wit, toen.
In de tussenwereld, waar leven en dood elkaar fluisteren.

Leven in kleur

In rood, nu.
Na De Keuze.

Waar het leven in mij leeft.

Ik koos.
Niet omdat het gemakkelijk was.
Maar omdat mijn ziel riep.
Omdat ik nog niet klaar was met dit leven.

Ik koos voor het leven.
Ook al zag iedereen mij sterven.
Voor de lokroep, ook al vond iedereen het onmogelijk.

Ik koos voor waarheid.
Voor zingen. Voor schrijven. Voor liefde.
Voor elke cel die nog wil dansen.

Leven als krachtig medicijn

De Keuze is geen truc.
Het is geen toneel.
Het is het krachtigste medicijn dat er bestaat.

Laat mensen leven.
Laat ze zingen.
Laat ze dansen
op het graf van wat hen klein hield.

Zing, Freek.
Zing.
Dans.
Leef.